Strona główna

2021-07-15

Msza święta dziękczynna w Komisariacie Ziemi Świętej

Kilkunastu braci kurkowych w kontuszach uczestniczyło w krakowskich jubileuszowych uroczysytościach związanych z 600. rocznicą powołania Komisariatów Ziemi Świętej w różnych krajach świata. Braciom przewodził król kurkowy Adam Rajpold "Casmirus" z marszałkami Dariuszem Kaczmarczykiem i ojcem Leonem Pokorskim (OFM). Byli dwaj przeszli królowie: Stanisław Dyrda z roku 2004 oraz Jan Dziura-Bartkiewicz, król z 2015 r, obecny prezes Okręgu Krakowskiego Bractw Kurkowych. Ponadto w strojach Zakonu Rycerskiego Grobu Bożego w Jerozolimie wystapili bracia kurkowi prof. Kazimierz Flaga i Wojciech Noworolski. W mundurze w uroczystościach uczestniczył gen. bryg. pilot Tomasz Drewniak.

Bracia kurkowi z Krakowa związani są z Komisariatem Ziemi Świętej od wielu lat. Co prawda w zapiskach historycznych nie odnotowano brackich pielgrzymek organizowanych po powstaniu Komisariatu w 1902 roku, nie mamy też informacji czy w zorganizowanych w latch 1907, 1909 i 1914 pielgrzymkach ogólnonarodowych do Ziemi Świętej liczących po 500 osób uczestniczyli bracia kurkowi. Z całą pewnością możemy mówić o odnowie brackiego ruchu pielgrzymkowego do Ziemi Świętej na początku XXI wieku. Inicjatorem wypraw do ziemskiej ojczyzny Chrystusa był Stanisław Dyrda, który razem z rodziną odbył kilkanaście pielgrzymek do Ziemi Świętej. Dzięki jego zabiegom i dzięki życzliwości i pomocy polskiego Komisarza Ziemi Świętej ojca Paschalisa Kwoczoły (OFM) i przewodnika po Ziemi Świętej ojca Gerwazego Podworskiego (OFM) możliwy był ingres braci kurkowych do Bazylki Grobu Pańskiego w czasie Wielkiego Tygodnia 2005 r.

Oto wspomnienie Stanisława Dyrdy dotyczące tego właśnie momentu - Ustawiamy się przed wejściem do Grobu Bożego. Gwardian tego miejsca o. Władysław Brzeziński kieruje do nas następujące słowa…”Wasze pielgrzymowanie wpisuje się w całą historię Ziemi Świętej. Pragnę  przywitać was jako pielgrzymów w uroczystym Ingresie do Bazyliki Zmartwychwstania Jezusa.(…) Wczoraj przeżywaliście radosne chwile wjazdu Pana Jezusa do Jerozolimy.  Dzisiaj nawiedzacie to miejsce i za chwilę wejdziecie do grobu pańskiego, aby nie szukać Jego ciała, ale by szukać Go jako Zmartwychwstałego, żyjącego na wieki pośród nas.(,,,), Bractwo Kurkowe to wielkie zadanie i wezwanie(…) Za chwilę drodzy bracia i siostry wejdziecie do tego miejsca. Życzę wam i sobie, aby każdy kto nawiedzi to  święte miejsce, wychodząc mógł z radością wykrzyknąć: Jezus Zmartwychwstał Prawdziwie! Jezus żyje we mnie! W moim sercu, w drugim człowieku! (…) Macie głosić tą prawdę o jego Zmartwychwstaniu. Z tą radością  wróćcie do swoich obowiązków, do swojej pracy. Niech Chrystus błogosławi trud waszego pielgrzymowania, wasze Bractwo Kurkowe, wasze rodziny i każdego z was z osobna. Bóg wam zapłać.
- Pojedynczo wchodzimy do przedsionka Anioła i spokojnie, nie przynaglani przez mnichów prawosławnych, nawiedzamy w milczeniu pusty Grób - pisze dalej Stanisław Dyrda. - Nie wiem co czułem, ale miałem świadomość wiekopomnej chwili, że oto Krakowskie Bractwo Kurkowe prawie po 750 latach istnienia, stojące na straży wiary i wartości katolickich jest u źródeł naszej wiary. Przejęty, drżącymi rękoma położyłem nasz symbol, Srebrnego Kura na płycie Grobu Pańskiego. Ten Kur to symbol naszego dziedzictwa 750 lat ! Po wyjściu ustawialiśmy się w szereg przed wejściem do grobu pańskiego, a  o. gwardian Bazyliki Bożego Grobu Władysław Brzeziński poprowadził modlitwę Ojcze nasz. Na zakończenie Ingresu zostaliśmy pobłogosławieni relikwiami Krzyża Świętego.

Uroczystości w klasztorze przy ul. Reformackiej 4 w Krakowie rozpoczęły się od drogi krzyżowej w klasztornym Ogrójcu. Potem kapłani i wierni przeszli do kościoła na mszę świętą koncelebrowaną przez wikariusza prowincji Matki Bożej Anielskiej o. Rufina Maryjkę (OFM). Kazanie wygłosił Komisarz Ziemi Świętej ojciec Nikodem Gdyk (OFM).

Oto informacja o wielkim jubileuszu 600-lecia ustanowienia Komisariatów Ziemi Świętej.

„Pomóżcie nam, abyśmy mogli pomagać innym”!
Francesco Patton – Kustosz Ziemi Świętej

Drodzy Czytelnicy „Ziemi Świętej” i Przyjaciele Ziemi Świętej,
w duchu św. Franciszka z Asyżu zwracam się do Was jego słowami:
Niech Pan Was obdarzy pokojem!

Dla Komisariatów Ziemi Świętej na całym świecie, obecny rok jest rokiem wyjątkowym. Obchodzimy bowiem 600. rocznicę ustanowienia tej instytucji przez papieża Marcina V, który dokonał tego aktu w dniu 14 lutego 1421 roku bullą His quae pro ecclesiasticarum. Wraz z tym dokumentem Kościół upoważniał Kustoszy Ziemi Świętej do organizowania wśród chrześcijan w sposób systematyczny właściwej pomocy służącej opiece nad Miejscami Świętymi, trosce o lokalnych wyznawców Chrystusa, jak i zapobieganiu podstawowym potrzebom braci franciszkanów – stróżów Miejsc Świętych, zwanych w ziemskiej Ojczyźnie Pana Jezusa „braćmi od sznura”.

To dzięki nim, instytucja Komisariatu Ziemi Świętej rozwinęła się również na terenie naszej Ojczyzny. Historia Komisariatów Ziemi Świętej w Polsce sięga początków XVII stulecia. Już w 1604 roku na urząd Komisarza powołano o. Mikołaja Łysakowskiego – franciszkanina z gałęzi obserwanckiej, których u nas zwano bernardynami. Do czasów rozbioru Polski placówek tych musiało być co najmniej kilka, skoro wraz z rozbiorami zaborcy zlikwidowali je, udaremniając tym samym ich dalszą działalność. Wiadomo, że początkowa działalność skupiona była na pozyskiwaniu środków finansowych, gdyż zachowały się wykazy sum jakie w latach 1705-1708 przesłano z Polski do Kustodii Ziemi Świętej. Gdy w 1843 roku wznowił działalność Komisariat w Wiedniu, utworzono z niego cztery niezależne komisariaty narodowe dla ludności polskiej zamieszkującej Monarchię Austro-Węgierską. W Galicji taki Komisariat miał siedzibę we Lwowie (1902 r.), a pierwszym komisarzem był o. Joachim Maciejczyk. Niemniej pomocą materialną dla Kustodii Ziemi Świętej zajmowało się Stowarzyszenie o nazwie Armia Krzyża Świętego prowadzone przez wicekomisarza – o. Zygmunta Janickiego. Siedzibą tej organizacji był klasztor franciszkanów (reformatów) św. Kazimierza w Krakowie. Kiedy komisarzem został mianowany o. Zygmunt, wspomniany klasztor stał się też siedzibą Komisariatu, co nastąpiło w roku 1911.

Na komisarzy powoływano zakonników z Prowincji Matki Bożej Anielskiej i tak jest obecnie, choć w ostatnim czasie (2019 r.) został utworzony także Komisariat Ziemi Świętej w Poznaniu (Prowincja św. Franciszka).

Działalność Komisariatów Ziemi Świętej opiera się przede wszystkim na życzliwości i wsparciu wiernych, jakiego udzielają prowadzonym przez franciszkanów w Ziemi Świętej dziełom. Temu celowi służy także Stowarzyszenie Przyjaciół Ziemi Świętej. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w 1918 roku, nastąpiło także wielkie odrodzenie religijne. Ludzie angażowali się w działalność Kościoła i wydatnie ją wspierali. W roku 1924 Stowarzyszenie Armii Krzyża Świętego liczyło prawie 70 000 członków. Ofiary były zbierane w formie Kolekty wielkopiątkowej aż do 1939 roku. Po II wojnie światowej w wyniku nowej sytuacji politycznej, działalność Komisariatu została udaremniona i tak było aż do 1992 roku. Wówczas Komisariat został zarejestrowany jako Fundacja, a uzyskując osobowość prawną powołał do istnienia polski oddział Międzynarodowego Stowarzyszenia Przyjaciół Ziemi Świętej, pragnąc kontynuować przedwojenne tradycje Armii Krzyża. Całą działalność ujęto w statut. Obejmuje on zadania i zobowiązania członków, a także dobra duchowe, w których uczestniczą. Szczegóły można poznać na stronie internetowej Komisariatu krakowskiego. Istotą działalności jest modlitwa i pomoc finansowa wspierająca utrzymanie Miejsc Świętych, a także projektów edukacyjno-wychowawczych inspirowanych i prowadzonych przez franciszkanów obecnych w Ziemi Świętej od 800 lat. Tak długa obecność duchowych synów św. Franciszka w Ojczyźnie Chrystusa gwarantuje bezpośredni kontakt z lokalnymi wspólnotami religijnymi i pomaga w wypracowaniu odpowiednich programów pomocy. Nie są one łatwe do zrealizowania, gdyż każdy taki projekt rodzi problemy administracyjne, prawne i finansowe. Bez pomocy z zewnątrz Franciszkańska Kustodia Ziemi Świętej sama nie podoła rozlicznym wyzwaniom. Nasiliły się one w dobie pandemii Covid-19 i dotkliwie dotknęły lokalnych chrześcijan, utrzymujących się w zasadniczej mierze z obecności pielgrzymów. Wspieranie miejscowych chrześcijan od lat broni Ziemię Świętą przed ich emigracją i niebezpieczeństwa, że Miejsca Święte staną się obiektami muzealnymi, a nie siedzibami żywego Kościoła.